Захоронение жертв войны, 1,5 км от г. Дятлово возле д. Курпеши урочище Цагельня

Захоронение жертв войны,  1,5 км от г. Дятлово возле д. Курпеши урочище «Цагельня»



Трагедия произошла с узниками Дятловской тюрьмы в июле 1944 года, перед самым освобождением района. В центре Дятлова, неподалеку от Площади 17 Сентября, в начале 1944 года РОНАвцами была создана тюрьма. В состав тюрьмы входили два еврейских двухэтажных дома и здание довоенного кинотеатра.
В список погибших входят попавшие в плен партизаны, и те, кто был с ними связан, советские активисты. Остались воспоминания жительницы д. Курпеши Шишня Надежды Николаевны. Ее муж, Шишня Осип Осипович был узником Дятловской тюрьмы. Ей удалось поговорить со своим мужем. 
Надежда Николаевна рассказывала: «Недалеко от Дятлова находился небольшой кирпичный завод. Жители называли его просто «Цагельня». Возле самого кирпичного завода жил Васюкевич Павел, родом из д. Боцьковичи. У него был большой дом и сарай. Однажды ночью людей начали силой выпихивать из камер Дятловской тюрьмы и заставляли садиться в крытые машины. Сбоку садились охранники, про побег невозможно было и думать. Узников возили всю ночь. Людей загоняли в дом и сарай. Стоял ужасный крик. В сарае люди стояли, а в доме их связанных, положили на пол друг возле друга. Почувствовался запах бензина и мужчины изо всех сил начали колотить в двери, стены, но засовы были сильные. Среди жертв были и дети. Каратели подожгли дом, сарай… После ужасной трагедии некоторые родные и близкие погибших пришли на место трагедии. Среди останков узников Дятловской тюрьмы был один человек, который выжил, так как находился в хате под печью. Его родная сестра сама несла его в д. Юровичи».

Пахаванне ахвяр вайны, 1,5 км ад г. Дзятлава каля в. Курпешы,
урочышча «Цагельня»

Трагедыя адбылася з вязнямі Дзятлаўскай турмы ў ліпені 1944 года, перад самым вызваленнем раёна. У цэнтры Дзятлава, непадалёк ад Плошчы 17 верасня, у пачатку 1944 года Ронаўцамі была створана турма. У склад турмы ўваходзілі два габрэйскія двухпавярховыя дамы і будынак даваеннага кінатэатра. У спіс загінулых уваходзяць партызаны, якія трапілі ў палон, і тыя, хто быў з імі звязаны, савецкія актывісты. Засталіся ўспаміны жыхаркі в. Курпешы Шышня Надзеі Мікалаеўны. Яе муж, Шышня Восіп Восіпавіч быў вязнем Дзятлаўскай турмы. Ёй удалося пагаварыць са сваім мужам.
Надзея Мікалаеўна расказвала: «Недалёка ад Дзятлава знаходзіўся невялікі цагляны завод. Жыхары называлі яго проста «Цагельня». Каля самага цаглянага завода жыў Васюкевіч Павел, які быў родам з в.Боцькавічы. У яго быў вялікі дом і хлеў. Аднойчы ноччу людзей пачалі сілай выпіхваць з камер Дзятлаўскай турмы, а пасля прымусілі сесці ў крытыя машыны. Збоку садзіліся ахоўнікі. Пра ўцёкі нельга было і думаць. Вязняў  звозілі ўсю ноч. Людзей загналі ў хату і хлеў. Стаяў жудасны крык. У хляве людзі стаялі, а ў доме іх, звязаных, паклалі на падлогу адзін каля аднаго. Адчуўся пах бензіну, мужчыны з усіх сіл пачалі біць у дзверы, сцены, але дарэмна. Сярод дарослых былі і дзеці. Карнікі падпалілі дом, хлеў... 
Пасля жудаснай трагедыі некаторыя родныя і блізкія загінулых прыйшлі на месца трагедыі. Сярод рэшткаў спаленых вязняў Дзятлаўскай турмы быў адзін чалавек, які выжыў, таму што схаваўся  ў хаце пад печчу. Яго родная сястра сама несла яго ў в.Юравічы»

Burial of war victims, 1.5km from Dy1. Mass grave of Kozlovshchina, November 2025
‎A tragedy occurred with the prisoners of the Dyatlovo prison in July 1944, just before the liberation of the region. In the center of Dyatlovo, not far from 17th September Square, a prison was created by the RONA (Russian National Liberation Army) in early 1944. The prison complex consisted of two two-story Jewish houses and the building of a pre-war cinema.
‎‎    The list of victims includes captured partisans, those associated with them, and Soviet activists. There are surviving recollections from a resident of the village of Kurpeshi, Nadezhda Nikolaevna Shishnya. Her husband, Osip Osipovich Shishnya, was a prisoner in the Dyatlovo prison. She managed to speak with her husband.
‎‎    Nadezhda Nikolaevna recounted: "Not far from Dyatlovo there was a small brick factory. The locals called it simply 'The Brickyard'. Right next to the brick factory lived Pavel Vasyukevich, originally from the village of Botskovichi. He had a large house and a barn. One night, people began to be forcibly pushed out of the cells of the Dyatlovo prison and forced into covered trucks. Guards sat on the sides, so escape was unthinkable. The prisoners were driven around all night. People were herded into the house and the barn. There was terrible screaming. In the barn, people were standing, while in the house, they were tied up and laid on the floor next to each other. The smell of gasoline was felt, and the men started pounding on the doors and walls with all their might, but the bolts were strong. Among the victims were also children. The punitive forces set the house and barn on fire... After the horrible tragedy, some relatives and loved ones of the victims came to the site of the tragedy.
‎    ‎Among the remains of the prisoners of the Dyatlovo prison, there was one man who survived because he was in the house under the stove. His own sister carried him to the village of Yurovichi herself."
‎